|
گاهی می شود با گشودن یک لبخند یک شاخه گل و یا نوشتن یک نامه ی عاشقانه تمامه احساس خود را به دوستت القا کنی و این که به او سابت کنی که چقدر دوستش داری ولی افسوس که من نه چشمانش را می بینم که لبخند خود را با تمام وجود به او هدیه کنم و نه دستانش را که شاخه گلم را با تمام صداقت و عشق به اوارزانی کنم و نه نشانی از او دارم که نامه ی آشقانه ی قلبم را برایش بفرستم ولی برایش می گویم و زمزمه می کنم
دوستت دارم نقمه ی زیبای تنهای من به تنهای و خلوت قلبم خوش آمدی |
