| |
| پنجشنبه 28 اردیبهشت ماه سال 1385 |
| کوله بارم خالیست |
کوله بارم خالیست
و دلم میخواهد بار دیگر به خدا روی کنم
و از او باز بخواهم که مرا یار شود
در کنار گل یخ خسته و افسرده شدم
یک طرف جاده ی پر پیج خزان
سوی دیگر گل یاس
آسمان آبی
رودی از عشق خدا
وبهاری که در آن کفتر زیبای دلم
سوی دنیای سپیدی به خدا می نگرد
خدایا مرا دریاب که دل دریایی من بی تو مرداب است..!
|
|
| |
| سه شنبه 12 اردیبهشت ماه سال 1385 |
| اگر و اگر.. |
|
اگر دروغ رنگ داشت
هر روز، شاید
ده ها رنگین کمان
در دهان ما نطفه میبست
و بیرنگی کمیاب ترین چیزها بود
اگر عشق، ارتفاع داشت
من زمین را در زیر پای خود داشتم
و تو هیچگاه عزم صعود نمیکردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها
به تمسخر میگرفتی
اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت
عاشقان سکوت شب را ویران میکردند
اگر براستی خواستن توانستن بود
محال نبود، وصال
و عاشقان که همیشه خواهانند
همیشه میتوانستند تنها نباشند
اگر گناه وزن داشت
هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد
تو از کوله بار سنگین خویش ناله میکردی
و شاید من، کمر شکسته ترین بودم
اگر غرور نبود
چشمهای مان به جای لبها سخن نمیگفتند
و ما کلام دوستت دارم را
در میان نگاه های گهگاه مان جستجو نمیکردیم
اگر دیوار نبود
نزدیک تر بودیم،
همه وسعت دنیا یک خانه میشد
و تمام محتوای یک سفره
سهم همه بود
و هیچکس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمیشد
اگر ساعتها نبودند
آزادتر بودیم،
با اولین خمیازه به خواب میرفتیم
و هر عادت مکرر را
در میان بیست و چهار زندان حبس نمیکردیم
اگر خواب حقیقت داشت
همیشه با تو در کنار آن ساحل سبز
لبریز از ناباوری بودم
هیچ رنجی بدون گنج نبود
اما گنجها شاید، بدون رنج بودند
اگر همه ثروت داشتند
دلها سکه را بیش از خدا نمی پرستیدند
و یکنفر در کنار خیابان خواب گندم نمیدید
تا دیگری از سر جوانمردی
بی ارزشترین سکه اش را نثار او کند
اما بی گمان صفا و سادگی میمرد،
اگر همه ثروت داشتند
اگر مرگ نبود
همه کافر بودند
و زندگی بی ارزشترین کالا بود
ترس نبود، زیبایی نبود
و خوبی هم، شاید
اگر عشق نبود
به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم؟
کدام لحظه نایاب را اندیشه میکردیم؟
و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟
آری! بیگمان پیش از اینها مرده بودیم
اگر عشق نبود
اگر کینه نبود
قلبها تمام حجم خود را در اختیار عشق میگذاشتند
من با دستانی که زخم خورده توست
گیسوان بلند تو را نوازش میکردم
و تو سنگی را که من به شیشه ات زده بودم
به یادگار نگه میداشتی
و ما پیمانه هایمان را در تمام شبهای مهتابی
به سلامتی دشمنانمان می نوشیدیم
اگر خداوند یک آرزوی انسان را برآورده میکرد
من بیگمان
دوباره دیدن تو را آرزو میکردم
و تو نیز
هرگز ندیدن من را
آنگاه نمیدانم
براستی خداوند کدامیک را میپذیرفت؟
|
|
| |
| شنبه 9 اردیبهشت ماه سال 1385 |
| هنوز دوست دارم |
|
از رفتن های بسیار نمی هراسم
از پیمودن راه های طولانی
و ایستادن پشت چراغ های قرمز طولانی خسته نمی شوم!
هرگز
اگر مقصد تو باشی
حتی اگر هرگز با من نباشی
حتی اگر دستانت در جیب های عشق من جا نگیرد
وقتی از سرمای تنهایی می لرزی
حتی اگر نگاهت بر نگاه من نرقصد
باز هم چشمانت را دوست می دارم...!
اگر خواستی بیایی
من همان جایی هستم که بودم ...
همان جایی که رهایم کردی...!
آهای خوشگل عاشق
|
|
| |
| یکشنبه 3 اردیبهشت ماه سال 1385 |
| تا دیروز |
تا دیروز فکر می کردم یه دست مهربونی هست که وقتی گریه می کنم اشکامو پاک کنه
تا دیروز فکر می کردم یه دل داغی هست که وقتی دلم داره سرد میشه دوباره داغش کنه
تا دیروز فکر می کردم یه مغز عاقلی هست که وقتی دیگه مغزم کار نمی کنه کمکش کنه
تا دیروز فکر می کردم یه گوش شنوایی هست که می تونم همه یاحساسمو براش بگم
تا دیروز فکر می کردم یه دل مهربونی هست که وقتی دلم گرفت دل داریم بده
تا دیروز فکر می کردم یه نفسی هست که با نفس من نفس می کشه
تا دیروز فکر می کردم یه کوه محکمی دارم که وقتی امیدم نا امید میشه بتونم بهش تکیه کنم
ولی افسوس که امروز دیدم همش یه رویای بچه گانه بود...
|
|
| |
| جمعه 1 اردیبهشت ماه سال 1385 |
| چه زیباست به خاطر تو زیستن |
|
چه زیباست به خاطر تو زیستن
و برای تو ماندن
و به پای تو سوختن
و چه تلخ و غم انگیز است
دوراز تو بودن
برای تو گریستن
و به عشق و دنیای تو نرسیدن
ای کاش میدانستی بدون تو
و به دور از دستهای مهربانت
زندگی چه ناشکیباست
مگذار که عشق ،به عادت دوست داشتن تبدیل شود...! |
|
