تنها دلیلم برای نوشتن او بود
و اینک...
او دیگر نیست!
گذشت لحظه های با تو بودن
و در پاییز عشقمان
نامی از دوست داشتن باقی نماند
چقدر زود گذر بود قصه من و تو
و در ان روز که دست بی رحم تقدیر
درو کرد گندمزار دلهایمان را
و تهی شد هم جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده های غمگبن
در آن کویر آرزو
شاعری دلشکسته و تنها
می نوشت شعری به یاد با هم بودن ها
شعری برای خشکیدن گلهای عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکی به یاد همه خاطره ها...!
و ...دوست دارم 6 تا ُ همیشه (چون حرف زن یکیه )
و .. به راستی که چقدر زود ، دیر می شود...!!!
فعلا... یا حق!
|
